Παρουσιάζουμε κατωτέρω τις αναλυτικές θέσεις μας για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Πρόκειται για κείμενο που συντάχθηκε από την Ομάδα Στρατηγικού Σχεδιασμού, με βασικό εισηγητή τον οικονομολόγο και πρώην treasurer της τραπέζης ΕΓΝΑΤΙΑ, κ. Γεώργιο Νικολαϊδη, ο οποίος και το παρουσίασε στην εκδήλωση των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ, στα πλαίσια του ΜONEY SHOW 2011, το Σάββατο 17η Δεκεμβρίου. 
Το κείμενο, εκτός των προτάσεων για την άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, περιέχει και μια συνοπτική ανασκόπηση των εξελίξεων από τις εκλογές του 2009 έως σήμερα, αντιπαραθέτοντας τι θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε γίνει, και ποιά είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή. Οι εγκληματικές ευθύνες της ανερμάτιστης & ανίκανης κυβερνήσεως του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπο τον Γεώργιο Α. Παπανδρέου είναι απολύτως προφανείς και δεν μπορεί παρά να καταλογισθούν! 

Αμέσως μετά τις εκλογές του 2009:
•    Η κυβέρνηση Παπανδρέου προβαίνει σε μία σειρά από ατυχείς κινήσεις και χειρισμούς, καταστροφικές όπως αποδείχτηκε στις συνέπειές της για το μέλλον της χώρας, που επιβαρύνουν και περιορίζουν την διαπραγματευτική ικανότητα της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές.
•    Υποεκτιμά την έκταση και την δυναμική του μεγέθους του ελληνικού δημοσιονομικού προβλήματος, ιδιαίτερα αν αυτό ειδωθεί μέσα στα πλαίσια της διεθνούς οικονομικής κρίσης που εκδηλώθηκε στα τέλη του 2008. Υπερεκτιμά επίσης τις δυνατότητές της για τον χειρισμό της κατάστασης.
•    Αποφεύγει επισταμένα, και προκειμένου να εξυπηρετήσει τα κομματικά της μικροπολιτικά συμφέροντα και τον κομματικό της στρατό, να περιορίσει άμεσα τις σπατάλες του υπερμεγέθους δημόσιου τομέα που ευθύνεται κυρίως για την εκτίναξη του δημόσιου χρέους. Χώρες με παρόμοια προβλήματα, όπως η Ιρλανδία,  το πρώτο πράγμα που έκαναν ήτανε ακριβώς να περιορίσουν άμεσα την σπατάλη του δημοσίου.
•    Διασύρει την χώρα σε κάθε ευκαιρία, με δηλώσεις και συνεντεύξεις στον διεθνή τύπο του ίδιου του  πρωθυπουργού και των στελεχών της κυβέρνησης του.
•    Παρά τις επιλογές που υπήρχαν διαθέσιμες εκείνη την εποχή για την προσωρινή αντιμετώπιση της χρηματοδότησης του συνεχώς διογκούμενου ελλείμματος, με πρακτικές παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποίησαν η Ιρλανδία και το Βέλγιο μέσω της χρησιμοποίησης του μηχανισμού E.L.A. (Emergency Liquidity Assistance) για την στήριξη των τραπεζών και της ρευστότητας της οικονομίας, η κυβέρνηση Παπανδρέου οδηγεί εκβιαστικώς τη χώρα σε διαπραγματεύσεις με το Δ.Ν.Τ., ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο τον ασκό του Αιόλου στις ορέξεις της διεθνούς κερδοσκοπίας. Η χώρα πλέον χάνει κάθε εμπιστοσύνη στις διεθνείς χρηματαγορές με αποτέλεσμα την εκτόξευση των spreads.
•    Διαπραγματεύεται και υπογράφει με την Τρόικα, και προκειμένου να εξασφαλίσει τις άμεσες καταβολές δανειακών κεφαλαίων για την συνέχιση της πληρωμής μισθών κα συντάξεων του αδηφάγου κρατικού τομέα, το περίφημο μνημόνιο οι επιταγές του οποίου αποσκοπούν κατά κύριο λόγο στην εξασφάλιση των κεφαλαίων των πιστωτών μας, χωρίς σχεδόν καμία πρόβλεψη για την ανάπτυξη της χώρας, προϋπόθεση για την έξοδό μας από την διογκούμενη οικονομική ύφεση.

Τι θα μπορούσε, εναλλακτικώς, να είχε γίνει...
•    Μία άμεση, δραστική, και πραγματική μείωση κατά 20% των δαπανών του στενού και ευρύτερου τομέα, κατά κύριο λόγο στους υπέρμετρους μισθούς και συντάξεις του δημοσίου τομέα, θα εξοικονομούσε περίπου 13.000.000.000 ευρώ ετησίως. Στο αποτέλεσμα αυτό προσπαθούμε να οδηγηθούμε σήμερα δύο χρόνια μετά και αφού έχει διαλυθεί ο οικονομικός ιστός της χώρας. Η Ιρλανδία το έκανε αμέσως σαν πρώτη προτεραιότητα.
•    Ένα συμπληρωματικό πακέτο από αυξήσεις στους έμμεσους φόρους πλην Φ.Π.Α., της τάξης των 3.000.000.000 ευρώ ετησίως, μπορούσε ευκολότερα να απορροφηθεί εκείνη την χρονική στιγμή από την οικονομία χωρίς σημαντικές αναταράξεις. Τονίζουμε, χωρίς αύξηση του Φ.Π.Α., που οδηγεί νομοτελειακά στην μείωση της ζήτησης και επιδρά δυσμενέστερα στις ευπαθείς οικονομικές ομάδες του πληθυσμού.
•    Μία επιπρόσθετη προσωρινή φορολογία στην μεγάλη ακίνητη περιουσία των εχόντων και κατεχόντων, όχι οριζόντια όπως γίνεται σήμερα, αλλά με περιουσιακά κριτήρια π.χ. πάνω από 300,000 ευρώ, θα συνείσφερε άλλα 3.000.000.000 ετησίως.
•    Τα μέτρα αυτά θα έπρεπε να είχαν συνδυαστεί με το πραγματικό άνοιγμα της ανταγωνιστικότητας οικονομίας, όπως η πραγματική απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, η μείωση της γραφειοκρατίας, η απλοποίηση του φορολογικού συστήματος κ.τ.λ.
•    Επιπρόσθετα, και για να αντιμετωπισθεί η ύφεση και να τονωθεί η οικονομική ανάπτυξη που θα επηρεάζονταν έτσι και αλλιώς από την αύξηση της έμμεσης φορολογία και την πτώση των μισθών και συντάξεων του δημοσίου τομέα, θα έπρεπε να είχαν παρθεί γενναίες αποφάσεις για την δραστική μείωση της επιχειρηματικής φορολογίας, δίνοντας επενδυτικά κίνητρα για την προσέλευση νέων επενδύσεων στην χώρα.
•    Ο μηχανισμός E.L.A. (Emergency Liquidity Assistance) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί άμεσα για την κεφαλαιακή ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος και την παροχή ρευστότητας στην οικονομία που θα βρισκότανε αντιμέτωπη με την ύφεση.
•    Τα μέτρα αυτά, αν είχαν υλοποιηθεί άμεσα μετά τις εκλογές του 2009 θα είχαν περιορίσει εκείνη την εποχή το δημοσιονομικό έλλειμμα ως ποσοστό του Α.Ε.Π. σε ποσοστό γύρω στο 5%-6% ετησίως, ποσοστό «ανεκτό» από τις αγορές  για τις διεθνείς οικονομικές συνθήκες της εποχής.

...και τι τελικώς έγινε!
•    Η επιλογή της Κυβερνήσεως Παπανδρέου να μην έρθει άμεσα σε σύγκρουση με τα πελατειακά της συμφέροντα μέσα στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, δηλαδή να μην προχωρήσει εδώ και τώρα στην δραστική μείωση των μισθών και συντάξεων, έκανε αναγκαστική την επιλογή της καταφυγής στο Δ.Ν.Τ. και τους μηχανισμούς της Ε.Ε. για την συνέχιση της πληρωμής υπέρογκων μισθών και συντάξεων και της κατασπατάλησης των πόρων της οικονομίας.
•    Η υπαγωγή της χώρας στο καθεστώς του μνημονίου μείωσε περαιτέρω την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών, ιδιαίτερα κάτω από τις συνθήκες ελλιπούς εφαρμογής του όπου η γραμμή των εξόδων του δημοσίου τομέα παρέμενε κολλημένη στα ίδια επίπεδα παρά τις υποτιθέμενες μειώσεις μισθών και συντάξεων, τα δε έσοδα έβαιναν μειούμενα παρά τον αρμαγεδώνα αυξήσεων σε άμεσους και έμμεσους φόρους. Τα spreads εκτινάχθηκαν στα ύψη και όλοι πλέον μιλούσαν για αναπόφευκτη χρεοκοπία της Ελλάδος.
•    Ακόμα σημαντικότερα η άτυπη στάση πληρωμών του Δημοσίου προς τον κατά κύριο λόγο κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα οδήγησε την αγορά σε οικονομική ασφυξία και σε βαθειά ύφεση με απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων ιδιωτικών υπαλλήλων, γεγονός που οδήγησε σε ένα σπιράλ αυξητικής τάσης της οικονομικής ύφεσης με ταυτόχρονη μείωση των εσόδων του δημοσίου από φορολογικά έσοδα.
•    Η συνεχώς επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση στον ιδιωτικό τομέα, το βάθεμα της ύφεσης σε πρωτόγνωρα για συνθήκες ειρήνης επίπεδα, και η αδυναμία της κυβέρνησης να προτάξει άλλη εναλλακτική πρόταση προς τον λαό και τους δανειστές μας πέρα της καραμέλας της αύξησης της φορολογίας και της πάταξης της φοροδιαφυγής, έκαναν τελικά ανέφικτη την επίτευξη των στόχων του μνημονίου και η χώρα οδηγήθηκε τελικά σε μία ελεγχόμενη τύπου χρεοκοπία, με τις αποφάσεις του Ιουλίου για το P.S.I. και του Οκτωβρίου για το P.S.I.+.
•    Ο τραπεζικός τομέας κάτω από το βάρος του P.S.I., και κυρίως κάτω από το βάρος των συνεχώς αυξανόμενων επισφαλειών έχει ουσιαστικά καταρρεύσει, στηριζόμενος πλέον μόνο μέσω των πιστωτικών γραμμών της Ε.Κ.Τ. και του μηχανισμού E.L.A. που μόλις πρόσφατα αποφάσισε η κυβέρνηση να ενεργοποιήσει.
•    Η απελπιστική κατάσταση της οικονομίας, και η έλλειψη κάθε προοπτικής εξόδου από την συνεχώς επιδεινούμενη κρίση και ύφεση, οδήγησε τελικά στην παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου και την αντικατάστασή της με μία υπηρεσιακή κυβέρνηση που καλείται να διαχειρισθεί την υπογραφή ακόμα δυσμενέστερων όρων για την συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας από τους δανειστές της, και να πάρει τα αναγκαία μέτρα για την ουσιαστική πλέον μείωση του κόστους του δημοσίου τομέα.

Τι καλούμαστε να διαχειρισθούμε…
•    Οι στόχοι του μνημονίου, ως προς την μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος σαν ποσοστό του Α.Ε.Π., βασίζονται σε μία κατά την γνώμη μου λάθος παραδοχή ως το πιο θα είναι το πραγματικό μελλοντικό μέγεθος του Α.Ε.Π. της χώρας, ιδιαίτερα κάτω από τις διαμορφούμενες συνθήκες ύφεσης.
•    Το απόλυτο ύψος του Α.Ε.Π. της χώρας κατά την τελευταία δεκαετία μάλλον είναι μία «εικονική πραγματικότητα», αποτέλεσμα ενός δραματικού υπέρμετρου κρατικού δανεισμού, και των δραστηριοτήτων μίας κατά κύριο λόγο κρατικοδίαιτης ιδιωτικής οικονομίας. Ελλείψει της συνέχισης του υπέρμετρου εξωτερικού δανεισμού, και της συναρτούμενης μείωσης της κρατικοδίαιτης ιδιωτικής οικονομικής δραστηριότητας, το Α.Ε.Π. της χώρας αναμένεται να υποχωρήσει δραματικά, ίσως και κατά 20%, εκφράζοντας έτσι την πραγματική δυναμική και τα μεγέθη της Ελληνικής οικονομίας.
•    Το απόλυτο ύψος των σημερινών μισθών και συντάξεων του δημοσίου και καθώς και οι υπόλοιπες κρατικές δαπάνες, είναι τελείως δυσανάλογες με το ύψος του Α.Ε.Π. όπως αυτό θα διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια.
•    Το μνημόνιο και οι υποχρεώσεις του, μετά την άνευ όρων και ουσιαστικής διαπραγμάτευσης υπογραφή του, είναι πλέον ένα αναγκαίο κακό για την χώρα μιας και δεν μπορούμε να αποδεσμευθούμε από αυτό ακόμα και αν επιλέξουμε να γυρίσουμε σε εγχώριο νόμισμα.
•    Το μελλοντικό συνολικό χρέος της χώρας, ακόμα και μετά το P.S.I.+, θα ανέρχεται σε πάνω από 300 δις ευρώ, και μία ενδεχόμενη μείωση του Α.Ε.Π. κατά 20% θα σήμαινε ότι ως ποσοστό του ΑΕΠ το χρέος θα ανέρχεται σε πάνω από το 150%, ουσιαστικά και πρακτικά μη εξυπηρετήσιμο παρά τις προσπάθειες και τις θυσίες στις οποίες καλούνται να υποβληθούν οι έλληνες πολίτες. Η συνεχιζόμενη λοιπόν πρακτική της εξάρτησης από τις συνταγές του μνημονίου, χωρίς ουσιαστική αναπτυξιακή προοπτική, οδηγεί νομοτελειακά σε αδιέξοδο.
•    Το σενάριο της επιστροφής της χώρας στην δραχμή θα συνέβαλε μεν στην πρόκληση μία απότομης και δραστικής εσωτερικής υποτίμησης, αναγκαίας για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, από τη άλλη όμως παραμένει απαγορευτική ως επιλογή δεδομένων των δανειακών υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η χώρα έναντι της Τρόικας.
•    Τα δάνεια που έχουν συναφθεί με την Τρόικα είναι σε Αγγλικό δίκαιο, ενυπόθηκα, και δεν μπορούν να μετατραπούν σε εγχώριο νόμισμα. Επομένως η χώρα μέσω της επιστροφής στην δραχμή θα βρισκόταν αντιμέτωπη με την εξυπηρέτηση ενός τεράστιου εξωτερικού χρέους που δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει. Η Αργεντινή, και η Ρωσία, χρεοκόπησαν στο παρελθόν με σημαντικά μικρότερο εξωτερικό χρέος από αυτό που θα καλούνταν να εξυπηρετήσει η Ελλάδα σε μία τέτοια περίπτωση.
...και τι προτείνουμε:
•    Άμεση και πραγματική προσαρμογή των δαπανών του δημοσίου τομέα σε επίπεδα που να ανταποκρίνονται στις σημερινές δυνατότητες της χώρας, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις αναγκαίες απολύσεις και μειώσεις μισθών του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα, και το ύψος των σημερινών υπερβολικών συντάξεων.
•    Άμεση, συνταγματικώς κατοχυρωμένη, μείωση των συντελεστών φορολογίας για τις επιχειρήσεις, σε επίπεδα αντίστοιχα ή μικρότερα  από άλλες ευρωπαϊκές ανταγωνιστικές οικονομίες για την προσέλκυση επενδύσεων τόσο από το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό. Άμεση απλοποίηση του φορολογικού κώδικα.
•    Άμεση απλοποίηση της διαδικασίας λήψεως αδειών για την πραγματοποίηση επενδύσεων με μόνη προϋπόθεση την ταχεία εκπόνηση εθνικού χωροταξικού σχεδίου ώστε οι νέες βιομηχανικές & ξενοδοχειακές μονάδες να εγκαθίστανται στις κατάλλληλες περιοχές χωρίς να επιβαρύνουν το περιβάλλον.
•    Άμεση έκδοση αδείας για όλες τις μεγάλες άμεσες ξένες επενδύσεις, ανεξαρτήτως κλάδου. Μόνη προϋπόθεση, επί ποινή απαλλοτροιώσεως, η ανάληψη της ευθύνης από το Δ.Σ. της κάθε εταιρείας της τηρήσεως της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Ο σχετικός έλεγχος θα γίνει εκ των υστέρων και το κόστος των πιθανών παραβάσεων θα βαρύνει τους επενδυτές.  Εκτιμάται ότι από το μέτρο αυτό, εντός ενός έτους θα εισρεύσουν περισσότερα από 1.000.000.000 ευρώ, κυρίως  στον κατασκευαστικό κλάδο ενώ σε προοπτική 3ετίας το ποσόν μπορεί να αγγίξει ακόμη και τα 10.000.000.000 ευρώ.
•    Άμεση μείωση των επιπέδων του Φ.Π.Α. σε λογικά επίπεδα για την ανάκαμψη της ζήτησης αλλά και για να μην υπάρχει κίνητρο φοροδιαφυγής. Το βέλτιστο ποσοστό μπορεί να υπολογισθεί επιστημονικώς αλλά –κατά την άποψή μας- πρέπει να προκριθεί μια εντυπωσιακή μείωση με σκοπό και την αναστροφή του αρνητικού ψυχολογικού κλίματος. 
•    Άμεση απελευθέρωση όλων των κλειστών επαγγελμάτων για την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και μείωσης του κόστους των παρεχομένων υπηρεσιών.
•    Άμεση εξίσωση των προνομιακών θέσεων εργασίας στις Δ.Ε.Κ.Ο. με τα επίπεδα του υπόλοιπου ιδιωτικού τομέα. Υπαγωγή όλων των θέσεων εργασίας στις Δ.Ε.Κ.Ο. που διέπονται από το καθεστώς δημοσίου ως προς την απασχόληση στα νέα μισθολογικά επίπεδα του δημοσίου.
•    Άμεση αξιοποίηση των αναπτυξιακών επενδυτικών προγραμμάτων της Ε.Ε. και των κεφαλαίων που προσφέρουν τράπεζες όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
•    Χρησιμοποίηση του μηχανισμού E.L.A. για την επανακεφαλαίωση του Τραπεζικού συστήματος και την παροχή ρευστότητας στην αγορά και τις επιχειρήσεις.
•    Χρησιμοποίηση του μηχανισμού ELA για την ίδρυση επενδυτικών τραπεζών σε συνεργασία με ιδιωτικά κεφάλαια με σκοπό την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων που επλήγησαν από την κρίση και οι οποίες έχουν τεθεί εκτός κριτηρίων χρηματοδοτήσεως των εςμπορικών τραπεζών.
•    Άμεση επαναδιαπραγμάτευση με τους ιδιώτες πιστωτές μας κατόχους ελληνικών ομολόγων για κούρεμα τουλάχιστον της τάξης του 50%, με αναλλοίωτη την προϋπόθεση συνέχισης έκδοσης των νέων ομολογιών κάτω από το ελληνικό δίκαιο. Διαπραγμάτευση για την υπαγωγή και της Ε.Κ.Τ. στην διαδικασία του P.S.I.
•    Η διαπραγματευτική μας ικανότητα για την επίτευξη των ανωτέρω στόχων μπορεί να ενισχυθεί διαμηνύοντας στους εταίρους μας ότι σε περίπτωση άρνησής τους να αποδεχτούν τις ρυθμίσεις που απαιτούμε για το P.S.I., θα χρησιμοποιήσουμε τον μηχανισμό ELA για το «τύπωμα» χρήματος, των αναγκαίων κεφαλαίων δηλαδή που θα χρειασθούμε σε περίπτωση που δεν γίνουν δεκτές οι προτάσεις μας.
•    Υπενθυμίζουμε ότι ο μηχανισμός E.L.A. χρησιμοποιήθηκε τόσο από την Ιρλανδική κυβέρνηση στις αρχές της χρήσης για την επανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού της συστήματος και της έμμεσης έτσι χρηματοδότησης του ελλείμματος της χώρας αυτής, καθώς και από το Βέλγιο για την διάσωση των τραπεζών τους.
•    Τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα δεν θα μειώσουν άμεσα το απόλυτο ύψος του χρέους, αλλά τουλάχιστον θα δώσουν μία αναπτυξιακή προοπτική για να αποφευχθεί η καθίζηση του ΑΕΠ της χώρας, και συν τον χρόνο θα καταστήσουν το ύψος τους χρέους περισσότερο διαχειρίσημο.
•    «Φορολογική Σεισάχθεια» για την εγκαθίδρυση ενός απολύτως νέου φορολογικού συστήματος χαμηλών συντελεστών και φόρων χαμηλού κόστους και υψηλής αποδόσεως. Από της εξαγγελίας του συστήματος, όλοι οι φορολογούμενο καθίστανται φορολογικώς ενήμεροι ενώ το σύνολο του φορολογικού παρελθόντος -όλων των ελλήνων πολιτών αδιακρίτως- παραπέμπεται σε εκκαθάριση από -ανεξάρτητη υπηρεσία και με χρήση ιδιωτών ελεγκτών- με ορίζοντα 10 ετών με ευκολίες πληρωμής ή σημαντικές εκπτώσεις για εφ’ άπαξ πληρωμή και δικαίωμα προσφυγής στα διοικητικά δικαστήρια για όσους δεν αποδεχθούν το αποτέλεσμα της εκκαθαρίσεως. Το νέο φορολογικό σύστημα πρέπει να είναι εξαιρετικώς απλό και απολύτως αυστηρό. Σε όσους το παραβούν θα πρέπει να επιβάλλονται οικονομικώς εξοντωτικές ποινές ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα αυτόνομης οικονομικής δραστηριότητος (επιχειρηματίες, επαγγελματίες κλπ).
•    «Ασφαλιστική Σεισάχθεια» για το σύνολο των εργοδοτών & ασφαλισμενών με όρους ανάλογους της Φρολογικής Σεισάχθειας. Εγκαθίδρυση ενός δίκαιου ασφαλιστικού συστήματος, χαμηλών εισφορών, το οποίο δεν θα καθίσταται εμπόδιο στην  ανάπτυξη των επιχειρήσεων αλλά και θα κατοχυρώνει τα δικαιώματα των ασφαλισμένων.

Από χθες το απόγευμα, η χώρα αλλά και ολόλκληρη η Ευρώπη, παρακολουθεί ένα απίστευτο πολιτικό θρίλερ όπου η αθλιότητα και ο τυχοδιωκτισμός πνίγουν κάθε λογική.

Όμως, δεν νοιώθουμε καμμία έκπληξη αλλά μόνο την πικρή γεύση της επαληθεύσεως του μάντη κακών! Όσα σήμερα ζούμε τα είχαμε περιγράψει στην ανακοίνωσή μας της 16ης Ιουνίου, όταν ένα ανάλογο θρίλλερ ήταν σε εξέλιξη.

Όμως, όποιο και αν είναι το πλαίσιο, δεν υπάρχει πλέον χρόνος για τη χώρα! Η αξιοπιστία μας έχει όχι απλώς πληρεί αλλά εκμηδενισθεί πλήρως! Ένας τυχοδιώκτης και παρανοϊκός πρωθυπουργός -άγνωστο τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετεί- με σαδιστική μεθοδικότητα αποδομεί όχι μόνο τη διεθνή θέση της χώρας αλλά και αυτήν ακόμη την Ευρώπη!!! Οι βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έχουν πλέον άλλοθι να συνεχίζουν να στηρίζουν την άθλια κυβέρνση Παπανδρέου. Αντιθέτως, έχουν κάθε κίνητρο, να πάψουν να τη στηρίζουν, εάν θέλουν αν διασώσουν την ελάχιστη αξιοπρέπεια και ευπατρία που μπορεί να τους έχει απομείνει! Όπως ακριβώς δηλώναμε και την 16η Ιουνίου «οι βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ιδίως όσοι έχουν ήδη, λόγω ή έργω, διαφοροποιηθεί από τις άθλιες πρακτικές της ηγεσίας τους, μπορούν και πρέπει να απορρίψουν τον φθηνό εκβιασμό του πρωθυπουργού και, εκπληρώνοντας στο ακέραιο την συνταγματική τους αποστολή ως αντιπροσώπων του έθνους και του λαού, να αναλάβουν την πρωτοβουλία των εξελίξεων και να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο. Είναι απολύτως βέβαιο ότι την ομάδα της αρχικής πρωτοβουλίας -όποιοι και αν είναι αυτοί, από όποιο κόμμα και αν προέρχονται, είτε μόνον από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είτε και από τη Ν.Δ.- θα την πλαισιώσει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και ασφαλώς θα ακολουθήσει η πλειοψηφία των συναδέλφων τους! ΑΣ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ!!!»

Είναι απολύτως σαφές ότι το εξαγγελθέν δημοψήφισμα είναι ανήθικο αλλά και αντισυνταγματικό. Ομως, πολύ περισσότερο, είναι καταστροφικό για το οικονομικό παρόν και μέλλον της Ελλάδος και της Ε.Ε. Η κινήσεις και πρωτοβουλίες των βουλευτών της πλειοψήφίας, είναι απολύτως σαφές ότι, πρέπει να εντάσσονται στα πλαίσια του άρθρου 120 του συντάγματος και σκοπό να έχουν την άμεση αποκατάσταση της δημοκρατίας μέσω της αναδείξεως μια κυβερνήσεως προσωπικοτήτων, η οποία, χωρίς πολιτικές και κομματικές δεσμεύσεις, σε ρόλο αισυμνήτη & στρατηγού-αυτοκράτορα, θα επιδιώξει την αποκατάσταση της διεθνούς θέσεως της χώρας και την σταθεροποίηση της οικονομίας. Ταυτοχρόνως, και χωρίς καμμία επιβράδυνση ή εμπλοκή του κυβερνητικού έργου, είναι απολύτως εφικτή –και πολλαπλώς αναγκαία- η έναρξη μιας ταχείας συνταγματικής αναθεωρήσεως στην κατεύθυνση της προεδρικής δημοκρατίας.

Αθήναι, 1η Νοεμβρίου 2011