ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ .

Το όποιο αναπηρικό κίνημα στην Ελλάδα χειραγωγείται από μια ολιγαρχία αναπήρων και μη παραγόντων, συνήθως μόνιμων και κατ επάγγελμα ,η οποία χρησιμοποιώντας αδιαφανείς μα και ανήθικες διαδικασίες (για να το θέσω κομψά) φιμώνουν και στραγγαλίζουν οποιαδήποτε κίνηση προέρχεται έξω απο τα στεγανά τους πλαίσια και η οποία απειλεί το κατεστημένο τους. Ένα κατεστημένο που βασίζεται πάνω στην ημιμάθεια και τον ανταγωνισμό και δεν ενδιαφέρετε ουσιαστικά για την βελτίωση των συνθηκών ζωής των Ελλήνων με αναπηρία.Ενδιαφέρεται περισσότερο στην διατήρηση της καρέκλας και μιας αυλής εξαρτώμενων κολάκων.

Εκατοντάδες νέοι αλλά και παλαιότεροι συνέλληνες με αναπηρία έχουν/είχαν προσεγγίσει πρωταρχικά το συνδικαλιστικό κίνημα των αναπήρων μέσα από συλλόγους, ενώσεις,σωματεία. Δυστυχώς οι περισσότεροι απογοητεύτηκαν από το υπάρχων κλίμα κακομοιριάς,αποθαρρύνθηκαν στηννπροσπάθειά τους να αλλάξουν κακώς κείμενα και στις χειρότερες των περιπτώσεων λοιδορήθηκαν,καταγγέλθηκαν ή και διώχθηκαν από το ιερατείο της αναπηρίας.

Ο λόγος συνήθως ήταν το ότι θα έφερναν "καινά δαιμόνια" , νέα ήθη και μια πιο ελεύθερη σχέση με την αναπηρία και την σχέση τους με την μη ανάπηρη κοινότητα. Όπως για παράδειγμα η  πλήρης Ενσωμάτωση και οι κοινές συμμετοχικές δραστηριότητες με μη ανάπηρους, Δεν είναι τυχαίο το ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους " επαναστάτες" είχαν(έχουν) ζήσει στο εξωτερικό σε τελείως διαφορετικές συνθήκες,είχαν(έχουν) κοινωνική ζωή και δραστηριότητες με μη ανάπηρους ήταν/είναι επιτυχημένοι επαγγελματικά,έχουν κάνει οικογένεια, και εν τέλει αντιμετωπίζουν με θάρρος τις αντιξοότητες της καθημερινής ορθοπεδικής ή κάποιας άλλης  τους αναπηρίας.

Το κατεστημένο της αναπηρίας αντιθέτως  θέλει μέλη όσο το δυνατόν πιο υπάκουα , με κόμπλεξ κατωτερότητας ώστε να χειραγωγούνται ευκολότερα,συνήθως άνεργα και με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο που έχουν ανάγκη εργασίας και γενικότερα που χαρακτηρίζονται από μια γκρινιάρικη στάση " η κοινωνία δεν μας καταλαβαίνει, μας έχει στο περιθώριο,''κλπ

Σε μια Δημοκρατική κοινωνία οι πολίτες με αναπηρία ή μη πρέπει να συμμετέχουν ισότιμα στα κοινά και να μην έχουν ανάγκη την εκπροσώπηση από κατ επάγγελμα καρεκλοκένταυρους!

Αλήθεια πότε οργάνωσε κάποια πανελλήνια σοβαρή και έντονη καμπάνια/εκστρατεία ενημέρωσης η Εθνική συνομοσπονδία συλλόγων αναπήρων?

Ένα από τα καλά που η τεχνολογία έφερε ως δώρο στον άνθρωπο με αναπηρία είναι και το Διαδύκτιο, που προσφέρει πλήθος γνώσεων και επαφών /αλληλεπιδράσεων από και με όλο τον κόσμο.

Μέσω διαδυκτίου δημιουργούνται ομάδες με κοινούς στόχους,χαρακτηριστικά και συμφέροντα, αλληλεπιδρούν και ανταλλάσσουν πληροφορίες και εμπειρίες. Έτσι και ο κάθε Έλληνας με αναπηρία μπορεί να βρεί αν το ψάξει σωστά,την σωστή πληροφόρηση και να μην πέσει θύμα οποιουδήποτε ορθοπεδικού ή ορθοτεχνίτη ή πάσης φύσεως "ειδικού-επαγγελματία μεσάζοντα.   Μπορεί επίσης να δει την τεράστια διαφορά με τις άλλες ανεπτυγμένες χώρες σ ότι αφορά στην νοοτροπία και στο επίπεδο παροχής υπηρεσιών και ευκαιριών του κράτους και των ιδιωτών.

Εκ μέρους αυτών των συνανθρώπων μου μιλώ λοιπόν και για αυτούς τους συνανθρώπους μου κι όχι ''άτομα'', προσκαλώ σε δημόσιο διάλογο μέσω διαδυκτίου, όλους τους πολίτες , με αναπηρία ή μη, τους συγγενείς και τους φίλους αναπήρων, τους πάντες ανεξαιρέτως που νιώθουν ότι αυτό το θέμα τους αφορά.

Ξεκινούμε λοιπόν σήμερα αυτήν την διαδικασία δημόσιου και ανοιχτού διαλόγου μέσω της δια-δυκτιακής πλατφόρμας των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ (και των κανονισμών δεοντολογίας που αυτή ορίζει),μιας πρωτοβουλίας από το Ρέθυμνο που  και άψογο  προάγει την ενημέρωση, την γνώση , τον δημόσιο διάλογο και εν τέλει την πραγματική δημοκρατία των πολιτών και όχι των αυτοαποκαλούμενων εκπροσώπων τους.

Γιατί αν θέλουμε κάτι να αλλάξει , είναι, πρωταρχικά, η νοοτροπία, η αντίληψη του διαφορετικού κι αυτό θα γίνει μόνο μέσω της γνώσης,της αλληλεπίδρασης,της κοινής συμμετοχής αλλά και της αύξησης των ανθρώπων που θα αναλάβουν τις τύχες τους μέσα στην κοινωνία κι όχι έξω από αυτήν.

Μόνο μέσω μιας πλατύτερης κατανόησης οι ζωές μας θα γίνουν καλύτερες.

Μόνο όταν ο ανάπηρος άνθρωπος βγεί απο το ''μαντρί'' του κάθε συλλόγου και τον περιορισμό της αυτο-λύπησης και ο αρτιμελής  βγει από τον φανταστικό του κόσμο ενοχών και προκαταλήψεων και φόβων, μόνο τότε θα συναντηθούν πραγματικά. Και τότε μόνο, μέσω κοινών δραστηριοτήτων (αθλητικών , πολιτιστικών) σίγουρα κάτι καλό θα προκύψει.

Κάτι καλό για την τοπική μας κοινότητα και την Ελληνική κοινωνία  γενικότερα.

Το κράτος πάντα θα χρησιμοποιεί γενικούς όρους για λόγους οικονομίας και γραφειοκρατίας, όπως άτομα με "ειδικές ανάγκες".

Τι είναι άτομο? Ποιές είναι οι ειδικές ανάγκες? Αυτοί οι προσδιορισμοί καλύπτουν τους πάντες!

Εμείς θέλουμε να μιλούμε  για ανθρώπους και   όχι για άτομα, και εν προκειμένω για ανθρώπους που γεννήθηκαν αρτιμελείς όμως για κάποιο λόγω,συνήθως τροχαίο ατύχημα,βρέθηκαν να ζουν με μια μόνιμη,κινητική αναπηρία η οποία δημιουργεί συγκεκριμένα προβλήματα ( σωματικά,ψυχολογικά,κοινωνικο-οικονομικά) τα οποία πρέπει με επιστημονικό τρόπο να διαγνωστούν και να επιλυθούν. Έτσι απλά.

Δεν αποκλείουμε άλλες μορφές αναπηρίας από τον διάλογο για την αναπηρία γενικότερα,όμως συγκεκριμενοποιούμε την πληθυσμιακή ομάδα γιατί ΠΟΤΕ κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για αυτήν την συγκεκριμένη ομάδα ουσιαστικά και γιατι αυτή η ομάδα δεν εκπροσωπήθηκε ποτέ από καμία ένωση-σύλλογο διότι οι υπάρχοντες σύλλογοι στοιβάζουν όλες της μορφές αναπηρίας κάτω από την ίδια στέγη. Έτσι έχουμε το οξύμωρο τυφλός να εκπροσωπεί όλους τους κινητικά ανάπηρους  και όλες τις αναπηρίες χωρίς φυσικά να γνωρίζει για αυτές.

Οι άνθρωποι με επίκτητες κινητικές αναπηρίες (ΑΕΚΑ?) αποτελούν μια πολύ ιδιαίτερη, αλλά και πολύ μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα, η οποία δυστυχώς συνεχώς θα αυξάνετε και θα απειλεί , να σας κάνει μέλος της καθημερινά στα σφαγεία της ασφάλτου!

Είναι πάρα πολύ καλό να ευαισθητοποιούμε την κοινωνία σχετικά με την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων, όμως τι κάνουμε ως κοινωνία και πολίτες για τους συνανθρώπους μας που πέφτουν θύματα τροχαίων και μένουν με μια μόνιμη αναπηρία ? πως τους αντιμετωπίζουμε, συγγενείς,συμμαθητές,δάσκαλοι και φίλοι?

Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ,αλλά δεν θέλουμε να το σκεφτόμαστε, ότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες λόγω των γνωστών ελλείψεων( παιδείας,αστυνόμευσης,σήμανσης,σχεδιασμού),να εμπλακούμε κάποια στιγμή σε ένα τροχαίο και να τραυματιστούμε σοβαρά, εμείς ή κάποιος δικός μας άνθρωπος.

Όλοι αυτοί οι τραυματισμένοι της ζωής πάντα θα θέλουν να συνεχίσουν να ζουν και να απολαμβάνουν τις χαρές που η ζωή μπορεί να δώσει,να μορφωθούν, να προσφέρουν , να αθληθούν, να κάνουν παιδιά. Δεν θέλουν μιζέρια, δεν θέλουν καχυποψία,δεν θέλουν ρατσισμό,δεν θέλουν υποκρισία,αποκλεισμούς,ματαιώσεις,ανεργία,αναξιοκρατία,αδράνεια,απάθεια,   ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ! !

Ας κάνουμε λοιπόν την επόμενη κίνηση συμμετέχοντας σ αυτόν τον δημόσιο διάλογο και ανοιχτή συζήτηση για να δούμε πως θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε την ζωή των συνανθρώπων μας με κινητική αναπηρία ώστε να μπορέσουν και αυτοί να προσφέρουν έργο στην κοινωνία που τόσο τους έχει ανάγκη.

Θέλουμε να δημιουργηθούν οι συνθήκες εκείνες ώστε ο κάθε κινητικά ανάπηρος άνθρωπος να μπορεί να πει την γνώμη του,να περιγράψει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και την βοήθεια υποστήριξη που έχει ανάγκη. Την βοήθεια και υποστήριξη που μπορεί ίσως και ο ίδιος να προσφέρει.

Θέλουμε να μπορούμε να προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή πληροφόρηση σε θέματα της αναπηρίας και αποκατάστασης/δραστηριοτήτων σε συνεργασία με την μεγαλύτερη Ελληνική ηλεκτρονική βιβλιοθήκη/βιβλιογραφία(βλ.www.disable.gr)

Θέλουμε επίσης ένα διάλογο ανοιχτό όπου οι μη ανάπηροι μπορεί να είναι φίλοι και συγγενείς αναπήρων που δεν γνωρίζουν πως να φερθούν και να προσεγγίσουν αγαπημένα πρόσωπα.

Που μπορεί να είναι εργαζόμενοι και επιστήμονες στους τομείς διοίκησης κρατικών και ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας,αποκατάστασης,φροντίδας,αθλητισμού ,οι οποίοι διακρίνονται από ευαισθησίες και θέλουν να προσφέρουν γνώση και χρόνο.

Θέλουμε τέλος να γίνουμε πολλοί έτσι ώστε η φωνή μας να ακουστεί  για να αλλάξουμε τον (μικρό) ΚΟΣΜΟ (μας).

Σαββόπουλος Κωνσταντίνος - "Οδυσσέας"
Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου των Δημοκρατικών
Πρόεδρος του Τοπικού παραρτήματος ποδηλασίας του ΑΟ ΠΗΓΑΣΟΣ
Πανελληνιονίκης,πρώην μέλος Εθνικών ομάδων βολει και στίβου
Σύμβουλος Ομοτίμων/Εμψυχωτής/Υπεύθυνος υπαίθριων Δραστηριοτήτων (για ανάπηρους και μη)

ηλεκτρονική διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. ,