|
Εσήγηση του κ. Χρήστου Λυντέρη, Μέλους του Π.Σ. στην ανοιχτή συζήτηση της 2ας Ιουνίου 2010
Είναι βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ παραπλάνησε προεκλογικά τον ελληνικό λαό υποσχόμενο παροχές, ενώ η χώρα βρισκόταν ενώπιον της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης της ιστορίας της.
Είναι δεδομένο επίσης ότι και η ΝΔ, η οποία φέρει τεράστια ευθύνη για την δημιουργία αυτής της κρίσης, έχει καταστεί εντελώς αναξιόπιστη ενώπιον του ελληνικού λαού.
Ακολούθως, την περίοδο που η χώρα βρίσκεται σε ένα πρωτοφανές τέλμα με ανυπολόγιστες συνέπειες, παρατηρείται αγεφύρωτη κρίση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και τις πολιτικές δυνάμεις που κυβερνούν τον τόπο. Το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι απολύτως αδύνατο υπό αυτές τις συνθήκες να φέρει εις πέρας την αποστολή διάσωσης και ανόρθωσης της χώρας, δεδομένου ότι η σχέση του με τους πολίτες έχει απολύτως διαρραγεί.
Υπό τις συνθήκες αυτές είναι σαφές ότι δεν αρκούν λύσεις επιφανειακού ή επικοινωνιακού χαρακτήρα, αλλά απαιτείται ένα είδος «ειρηνικής επανάστασης» ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ πολιτών & κυβερνώντων, το οποίο θα εγγυάται:
1. Τη ρήξη με το παρελθόν. Ειδικότερα, οι κυβερνώντες οφείλουν:
1.1. Να δημοσιοποιήσουν τις δηλώσεις «ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ» όλων όσοι διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα από το 1990 και μετά και να διευκολύνουν τα αρμόδια όργανα στην διασταύρωση των στοιχείων που θα προκύψουν με άρση κάθε απορρήτου, ώστε να διωχθούν οι παραβάτες και να επιστραφούν τα «κλεμμένα».
1.2. Να φροντίσουν με την πλειοψηφία την οποία διαθέτουν στη Βουλή να μην παρεμποδιστεί καμία ποινική δίωξη βουλευτή ή μέλους κυβέρνησης, αλλά να σταλούν όλες οι υποθέσεις στην δικαιοσύνη προς πλήρη διερεύνηση.
2. Τη χρηστή διαχείριση του παρόντος. Απαιτείται ισότητα στα βάρη, διαφάνεια και καταπολέμηση της διαφθοράς. Ειδικότερα:
2.1. Ισότητα στα βάρη, ώστε κανείς πολίτης να μην αποφύγει να παράσχει την δίκαιη αναλογία του. Τούτο σημαίνει πρωτίστως κατάργηση όλων των οικονομικών προνομίων των βουλευτών και των μελών της κυβέρνησης διότι αυτοί πρέπει να δώσουν το παράδειγμα στους πολίτες. Επίσης, κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων τουλάχιστον για 2 έτη, διότι τα εν λόγω κόμματα έχουν την ευθύνη της κρίσης.
2.2. Ενίσχυση της διαφάνειας και πάταξη της διαφθοράς, όχι με αυξήσεις ποινών που ποτέ δεν επιβάλλονται, αλλά προληπτικά, με ενίσχυση της διάκρισης των εξουσιών και απλοποίηση- κωδικοποίηση της νομοθεσίας, ώστε οι κυρώσεις να επιβάλλονται αποκλειστικά από την δικαστική εξουσία και να παταχθεί η πολυνομία.
2.2.1. Ιδιαίτερο παράδειγμα αποτελεί το ζήτημα της διαφάνειας των οικονομικών των κομμάτων. Θα πρέπει να θεσπιστεί νέο νομικό πλαίσιο το οποίο να προβλέπει μεταξύ άλλων ότι για την έναρξη της λειτουργίας τραπεζικού λογαριασμού κόμματος απαιτείται (ως διαδικαστικό στάδιο) η προηγούμενη γνωστοποίησή του στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Κόμμα που δεν έχει γνωστοποιήσει τους λογαριασμούς του να μην έχει την δυνατότητα χρήσης του λογαριασμού αλλά και να αποκλείεται από τις επερχόμενες εκλογές και την κρατική χρηματοδότηση. Επίσης όλα τα κόμματα να υποχρεούνται να παρέχουν την συναίνεσή τους στις αρμόδιες αρχές να αναζητούν από οποιαδήποτε τράπεζα ή οργανισμό παγκοσμίως πληροφορίες για την ύπαρξη τραπεζικών λογαριασμών τους, ή άλλων περιουσιακών τους στοιχείων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αλλά και οι κυρώσεις σε βάρος κομμάτων και πολιτικών πρέπει να γίνουν αυστηρότερες ώστε να αποτρέπουν τους επίδοξους δράστες από την τέλεση παρανόμων πράξεων.
2.2.2. Επίσης απαιτείται η θέσπιση αυστηρών κανόνων για την σύννομη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος (ώστε να τιμωρούνται οι τράπεζες που παραβιάζουν την νομοθεσία) και κανόνων διαφάνειας για τις προμήθειες και τους διαγωνισμούς του δημοσίου, ώστε να γνωρίζει κάθε πολίτης τις προϋποθέσεις και τους όρους βάσει των οποίων λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις .
2.2.3. Η εγκαθίδρυση αξιόπιστου συστήματος δημόσιας λογοδοσίας των αξιωματούχων, ώστε να γνωρίζει ο ελληνικός λαός τι παραλαμβάνουν κατά την ανάληψη των καθηκόντων τους και τι παραδίδουν κατά την αποχώρησή τους. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός οφείλει σε τακτά διαστήματα να ενημερώνει τους πολίτες για την πορεία της μείωσης της σπατάλης και της αύξησης των κρατικών εσόδων.
2.2.4. Λήψη άμεσων μέτρων για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και της ταχύτητας απονομής της, όπως η καθιέρωση αντικειμενικού συστήματος προαγωγών των δικαστών, η θέσπιση του αμετάθετου των δικαστών (ώστε να μην ασκούνται πιέσεις για δυσμενή μετάθεση σε βάρος τους), εκτός εάν αποφασιστεί με την συναίνεσή τους ή εξαιτίας πειθαρχικού παραπτώματος, αλλά και η αναμόρφωση των Κωδίκων και η ίδρυση νέων δικαστηρίων ώστε αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της απίστευτης βραδύτητας που οδηγεί σε αρνησιδικία.
2.2.5. Όσον αφορά την δημόσια διοίκηση, καθιέρωση αντικειμενικών κριτηρίων προαγωγών και μεταθέσεων, κατοχύρωση της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων και από τους πολίτες και σύνδεση του μισθού και των προαγωγών τους με την εν λόγω αξιολόγηση. Επίσης, η υποχρέωση δημοσίευσης των προϋπολογισμών ή απολογισμών κάθε δημόσιας υπηρεσίας ή νομικού προσώπου.
2.2.6. Ουσιαστική κατοχύρωση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι με την ισότιμη προβολή όλων των κομμάτων από τα ΜΜΕ κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.
3. Το όραμα για το μέλλον. Το νέο κοινωνικό συμβόλαιο θα πρέπει να φέρει τον πολίτη από το περιθώριο στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής. Συγκεκριμένα, 5 έτη μετά την προηγούμενη αναθεώρηση, θα πρέπει να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, ή ακόμη και θα συγκληθεί Συντακτική Βουλή για την δημιουργία νέου Συντάγματος. Ειδικότερα, θα έλεγε κανείς ότι οι προτάσεις για ένα νέο, σύγχρονο, δημοκρατικό Σύνταγμα της Ελλάδος θα μπορούσαν να αφορούν τουλάχιστον 3 κεφάλαια:
Α. Τη λαϊκή κυριαρχία.
Β. Τη διάκριση των εξουσιών.
Γ. Την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.
Α. ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
Η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί «το θεμέλιο του πολιτεύματος» σύμφωνα με το άρ. 1 παρ.2 του ισχύοντος Συντάγματος. Ωστόσο, δεν αρκούν οι διακηρύξεις. Για την ουσιαστική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας απαραίτητη είναι η θέσπιση λαϊκής πρωτοβουλίας για την διενέργεια δημοψηφίσματος, τόσο για την θέσπιση ή την κατάργηση νόμου, όσο και για την ανάκληση αξιωματούχου (λ.χ. υπουργού). Επίσης απαραίτητη είναι η θέσπιση λαϊκής πρωτοβουλίας για την αναθεώρηση του ίδιου του Συντάγματος.
Εκτός όμως από την θέσπιση λαϊκής πρωτοβουλίας για την διενέργεια δημοψηφίσματος είναι απολύτως αναγκαίο να κατοχυρωθεί η ουσιαστική ισότητα των πολιτών απέναντι στον νόμο ώστε να μην υπάρχουν Έλληνες «πιο ίσοι από κάποιους άλλους». Προτείνεται, η κατάργηση των προνομίων και της ποινικής ασυλίας των βουλευτών, η κατάργηση των διαβόητων διατάξεων περί ευθύνης υπουργών και η υπαγωγή των υπουργών στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Επίσης:
- Άπαξ ανανεώσιμη θητεία Πρωθυπουργού, Προέδρου της Δημοκρατίας βουλευτών και αιρετών οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
- Σταθερή θητεία Κυβέρνησης και Βουλής χωρίς την δυνατότητα πρόωρων εκλογών.
- Καθιέρωση ως κωλύματος για την εκλογή Προέδρου της κυβέρνησης, υπουργού ή βουλευτή της αμετάκλητης καταδίκης του για τα αδικήματα που προβλέπονται στον οργανισμό δικαστηρίων ως κωλύματα για τον διορισμό δικαστού.
Β. ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΞΟΥΣΙΩΝ
- Ανεξάρτητες εκλογές για εκτελεστική εξουσία και Βουλή.
- Ασυμβίβαστο βουλευτή - υπουργού.
- Απαγόρευση εκλογής ως βουλευτή προσώπου που διετέλεσε υπουργός πριν την παρέλευση 4ετίας από την λήξη των καθηκόντων του.
Γ. ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
- Άμεση εκλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης (προέδρων & αντιπροέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου) από τις ολομέλειες των οικείων δικαστηρίων.
- Καθιέρωση πλήρους ασυμβιβάστου των δικαστών με οποιαδήποτε άλλη δημόσια θέση, ώστε να απαγορεύεται πλήρως η κάθε είδους συμμετοχή τους σε διάφορες επιτροπές μη δικαστικού χαρακτήρα και να αποφεύγεται η διαπλοκή τους με την εκτελεστική εξουσία.
- Κατάργηση της δυνατότητας του υπουργού δικαιοσύνης να ασκεί την πειθαρχική δίωξη των δικαστών.
- Ίδρυση 15μελούς Συνταγματικού Δικαστηρίου, αναλόγου με τα υψηλού επιπέδου συνταγματικά δικαστήρια της Γερμανίας ή της Ιταλίας, τα μέλη του οποίου θα είναι νομικοί (όχι αποκλειστικώς δικαστές) οι οποίοι θα επιλέγονται με αυξημένες πλειοψηφίες, ούτως ώστε να τους εξασφαλιστεί αυξημένο κύρος.
- Βεβαίως, δεν χρειάζεται να επισημάνει κανείς ότι για να επιτευχθεί, και μάλιστα με ουσιαστικά αποτελέσματα, η τοποθέτηση του πολίτη στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής απαιτείται επίσης και η πλήρης αναμόρφωση της εκπαίδευσης και του προσανατολισμού της, με στόχο την δημιουργία πολιτών με ελεύθερη κρίση και σύνδεση του σχολείου με την έρευνα και όχι την απομνημόνευση. |