Σχετικά με το σχέδιο νόμου περί «επιλογής δικαστικών λειτουργών στις κορυφαίες θέσεις της Δικαιοσύνης και επαναφοράς της αρχής του αυτοδιοίκητου των Δικαστηρίων», το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, η ομάδα Δικαιοσύνης των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ επισημαίνει τα εξής:

Τα μέτρα είναι επικοινωνιακού Χαρακτήρα:

Παρά τις μεγαλόσχημες επικοινωνιακού χαρακτήρα διακηρύξεις του Υπουργού Δικαιοσύνης ότι με το εν λόγω σχέδιο νόμου επιτυγχάνεται σημαντική πρόοδος στην κατεύθυνση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης επειδή προβλέπεται ότι πριν την εκλογή της ηγεσίας της από την Κυβέρνηση θα μεσολαβεί πλέον σχετική γνωμοδότηση του Προεδρείου της Βουλής, είναι δυστυχώς προφανές ότι κανένα ασφαλές εχέγγυο δεν παρέχεται από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις προς αυτή την κατεύθυνση.  Και τούτο, όχι μόνο διότι η εν λόγω γνωμοδότηση δεν προβλέπεται ελεύθερη αλλά επί συγκεκριμένων, προεπιλεγμένων από το Υπουργικό Συμβούλιο προσώπων , όσο, κυρίως, διότι το αποτέλεσμά της, ήτοι η επιλογή τριών εκ των έξι προεπιλεγμένων υποψηφίων, ουδόλως δεσμεύει την Κυβέρνηση, η οποία δύναται να επιλέξει ως Πρόεδρο Ανωτάτου Δικαστηρίου ή Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου πρόσωπο το οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται στην λίστα του Προεδρείου της Βουλής! Ακόμη περισσότερο, η εν λόγω έκφραση γνώμης δεν αποτελεί καν αναγκαίο στάδιο της διαδικασίας, αφού ορίζεται ρητά ότι σε περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρξει γνωμοδότηση εντός δύο μηνών το Υπουργικό Συμβούλιο επιλέγει και χωρίς αυτήν την ηγεσία της Δικαιοσύνης.

Είναι προφανές ότι, με εξαίρεση την επαναφορά του αυτοδιοίκητου των Πρωτοδικείων και Εφετείων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, το οποίο, κακώς, είχε καταργήσει η προηγούμενη Κυβέρνηση, οι ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου, περισσότερο εξυπηρετούν επιδιώξεις επικοινωνιακού χαρακτήρα, παρά αποτελούν σοβαρά βήματα για την κατοχύρωση της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστών.

Οι προτάσεις των Δημοκρατικών:

Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ δεν παραγνωρίζουν το γεγονός ότι η Κυβέρνηση, όσον αφορά το θεσμικό πλαίσιο περί ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης δεσμεύεται από το ίδιο το Σύνταγμα, το οποίο, με ευθύνη όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων από το 1974 μέχρι σήμερα, καθιερώνει ένα αναχρονιστικό τριτοκοσμικό καθεστώς , όχι ανεξαρτησίας αλλά εξάρτησης της Δικαιοσύνης, η ηγεσία της οποίας διορίζεται υποχρεωτικά από την Κυβέρνηση. Παρά ταύτα, εάν πράγματι ο Υπουργός Δικαιοσύνης επιθυμεί η εκλογή της ηγεσίας της να μην εξαρτάται από την αποκλειστική βούληση της Κυβέρνησης, οφείλει, αντί να προωθεί ρυθμίσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα, να δεσμευτεί πολιτικά ότι θα εκλέξει στην ηγεσία της Δικαιοσύνης εκείνους που θα υποδείξουν οι ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας ύστερα από ελεύθερες εκλογές.

Επιπλέον, εάν πράγματι διαθέτει την τόλμη να κόψει τον ομφάλιο λώρο των εξαρτήσεων μεταξύ εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, ας λάβει, ακόμη και υπό το ισχύον Σύνταγμα, συγκεκριμένα μέτρα, τόσο προς την κατεύθυνση της καθιέρωσης αντικειμενικού συστήματος προαγωγών των δικαστών μέσω μοριοδότησης, όσο και προς την κατεύθυνση της εξειδίκευσης των πειθαρχικών παραπτωμάτων, του κατ' αρχήν αμετάθετου των δικαστών, της ενίσχυσης του θεσμού των ενόρκων και της θέσπισης δικαστικής αστυνομίας, απευθείας υπαγόμενης στη δικαστική εξουσία. Ας ανακαλέσει επίσης στα δικαστικά τους καθήκοντα όσους δικαστές διαπλέκονται με την Κυβέρνηση απασχολούμενοι χαριστικά σε διάφορες επιτροπές εκτελεστικής εξουσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Χρήστος Λυντέρης- Συντονιστής ομάδας Δικαιοσύνης