Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής των κρατών-μελών της ευρωζώνης, της 21ης Ιουλίου, ήδη από τις πρώτες ώρες μετά την έκδοσή της, σχολιάσθηκε ποικιλοτρόπως τόσο από τα πολιτικά κόμματα όσο και από διαφόρους ειδικούς και μη αλλά ελάχιστα από τα σχόλια αυτά έθιξαν την ουσία του ζητήματος και συνέβαλαν στην ενημέρωση των πολιτών. Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ, αντιλαμβανόμενοι το σύνθετο χαρακτήρα και τις εγγενείς ασάφειες της αποφάσεως, απέφυγαν να τοποθετηθούν πριν καταστεί απολύτως σαφές τι ακριβώς αποφασίσθηκε από τους ευρωπαίους ηγέτες. Δυστυχώς, ακόμη σήμερα, δεν είναι απολύτως σαφές το τι ακριβώς αποφασίσθηκε, όχι γιατί δεν γνωρίζουμε το πλήρες περιεχόμενο της αποφάσεως αλλά γιατί, εκτός του ότι αυτό είναι πολυσύνθετο, είναι ακόμη περισσότερες οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέξουν ώστε η απόφαση να εφαρμοσθεί στο σύνολό της και οι -έμμεσες- προβλέψεις της να επιβεβαιωθούν. Προφανώς, η απόφαση αυτή υπήρξε «αναγκαστικό προϊόν» του πλαισίου εντός του οποίου η Ευρώπη (και όχι μόνον…) καλείται να αντιμετωπίσει την ελληνική κρίση δανεισμού αλλά και το συνολικότερο (και πολύ σημαντικότερο…) πρόβλημα του ευρωπαϊκού χρέους! Ουσιαστικώς, είναι μια απόφαση ενδιαμέσου χαρακτήρος, η οποία  προσπαθεί να αναστείλει μια σειρά δυσμενών εξελίξεων και, σε μεσοπρόθεσμο διάστημα, είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί, οπωσδήποτε πολύ καλύτερο από τη μη λήψη αποφάσεως!
   Δυστυχώς, οι εξελίξεις τρέχουν πολύ γρηγορότερα από την ταχύτητα αντιδράσεως των ευρωπαϊκών οργάνων! Ενώ η εφαρμογή της αποφάσεως εξαρτάται –σε τυπικό/νομικό επίπεδο- από την, ανέφικτη πριν τον Οκτώβριο, έγκριση των κοινοβουλίων των 17 κρατών και -σε πραγματικό/οικονομικό- από την ανταπόκριση των παραγόντων των αγορών, ήδη η αναταραχή στις αγορές και η μεταφορά του κέντρου βάρους της κρίσεως στον πυρήνα της ευρωζώνης, δηλαδή στις αγορές ομολόγων της Ισπανίας και της Ιταλίας και ακροθιγώς της Γαλλίας, τείνει να καταστήσει την απόφαση ξεπερασμένη και άνευ ουσίας. Ας ελπίσουμε ότι με την έλευση του φθινοπώρου και την πλήρη επανενεργοποίηση των αγορών, δεν θα ζήσουμε μια επανάληψη των όσων συνέβησαν το φθινόπωρο του 2008…

   Το προφανές συμπέρασμα από τις ραγδαίες εξελίξεις είναι ότι η κρίση δεν είναι, πλέον, οικονομική αλλά βαθύτατα πολιτική! Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι το ευρώ ή η οικονομική σταθερότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας αλλά η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση!!! Η αντιμετώπιση της κρίσεως απαιτεί θεμελιώδεις αλλαγές στην πολιτική δομή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, με την άμεση μετατροπή της σε ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ και την ανάδειξη των αντιστοίχων κυβερνητικών οργάνων (Βουλή, Γερουσία και Ομοσπονδιακό Πρόεδρο), ευθέως εκλεγόμενων από το σύνολο των ευρωπαίων πολιτών. Η κολοσσιαία αυτή μεταρρύθμιση θα δώσει τη δυνατότητα ενιαίας διαχειρίσεως όχι μόνο των δημοσιονομικών και αναπτυξιακών θεμάτων της Ευρώπης αλλά και -πρωτίστως- της γεωπολιτικής της υποστάσεως, καθιστώντας τη πρώτου μεγέθους παράγοντα των διεθνών εξελίξεων, μια νέα υπερδύναμη ισότιμη των υφισταμένων. Η νέα διεθνής ισορροπία θα έχει ευεργετικές συνέπειες στη λειτουργία των αγορών και, κατά συνέπεια, στο βιοτικό επίπεδο των ευρωπαίων πολιτών. Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης αποτελεί το κλειδί για την αποκατάσταση της ισορροπίας στο διεθνές σύστημα.
   Η Ελλάδα, ανεξαρτήτως των εξελίξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο στις οποίες η συμμετοχή της είναι μονόδρομος, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να προχωρήσει με ταχύτητα στις θεσμικές αλλαγές που θα την προετοιμάσουν για την ισότιμη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή ομοσπονδία. Η απαλλαγή της χώρας από το φαύλο και ανίκανο πολιτικό σύστημα της μεταπολιτεύσεως αποτελεί «ων ουκ άνευ» προϋπόθεση για την έξοδό της από την πολύπλευρη κρίση. Η επανεκκίνηση της οικονομίας, η μείωση της κρατικής σπατάλης, η πάταξη της διαφθοράς, η αποκατάσταση των θεσμών και η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορούν να αφεθούν στα χέρια όσων ευθύνονται για κατάπτωση της χώρας!        
   Οι αλλαγές δεν πρέπει να καθυστερήσουν, η σωτηρία της χώρας δεν μπορεί να περιμένει! Ότι ξεκίνησε με τις συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών στο Σύνταγμα, τις Κυριακές του Μαΐου και του Ιουνίου δεν πρέπει να σταματήσει. Το κίνημα των πολιτικών μεταρρυθμίσεων ούτε σχετίζεται ούτε και εξαρτάται από μια χούφτα θλιβερών κατασκηνωτών που μετέφεραν τα προσωπικά και πολιτικά τους αδιέξοδα από την πλατεία Εξαρχείων στην πλατεία Συντάγματος! Η σιωπηλή πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών δεν εκφράζεται από την κουρελαρία των πανώ που είχαν κατακλύσει την πλατεία Συντάγματος ούτε από τις πάσης φύσεως ενέργειες πολιτικού εξτρεμισμού, προβοκάτσιας και αντικοινωνικής αυθαιρεσίας που γεμίζουν τα δελτία ειδήσεων. Οι εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών που διαδήλωσαν σε ολόκληρη τη χώρα πρέπει να συνεχίσουν, με απολύτως ειρηνικό αλλά και αποφασιστικό τρόπο, να διεκδικούν την έλευση μιας ριζικής πολιτικής μεταρρυθμίσεως!
   Πλέον, είναι απολύτως σαφές ότι τα αιτήματα του λαϊκού κινήματος δεν μπορούν και δεν πρέπει να εγκλωβίζονται από τον πολιτικό εξτρεμισμό και τυχοδιωκτισμό ποικίλων μικρο-ομάδων, ολοκλήρου του πολιτικού φάσματος, ή από τον υστερόβουλο και ιδιοτελή οικονομίστικο λαϊκισμό της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Πλέον, όλοι, με συντεταγμένο τρόπο, πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση αλλαγή του πολιτικού συστήματος με τη σύγκληση Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως για την ψήφιση νέου συντάγματος με πλήρη διαχωρισμό των εξουσιών, ενίσχυση της λαϊκής κυριαρχίας και αποκατάσταση της δικαιοσύνης!!!