Η 3^η Μαρτίου του 2010 ήταν η κατάληξη μιας προδιαγεγραμμένης πορείας. Αυτής που άρχισε πριν από 30 χρόνια, με ευθύνη αμφοτέρων των κομμάτων εξουσίας, συνεπικουρούμενων από τη μονίμως υπερθεματίζουσα -πλην ανεύθυνη- αριστερά. Σε αυτή την περίοδο, κατά παράβαση κάθε έννοιας ευνομούμενης πολιτείας, καλλιεργήθηκε στο λαό η ψευδαίσθηση μιας τεχνιτής ευμάρειας, για την οποία, δυστυχώς, ποτέ δεν ειπώθηκε ότι βασιζότανε σε δανεικά.

- Συσσωρεύοντας τρομακτικά ελλείμματα & δημιουργώντας ένα δυσθεώρητο χρέος, στέρεψαν την Ελληνική οικονομία από κάθε δυνατότητα παραγωγικής δραστηριότητας αποστερώντας πόρους & πηγές χρηματοδότησης.

- Η ανυπαρξία ολοκληρωμένης, ορθολογικής & τεκμηριωμένης ανάπτυξης αντικαταστάθηκε από τον παρασιτισμό, την κατανάλωση και τη διαπλοκή με αποτέλεσμα να γκρεμιστεί ο παραγωγικός ιστός της χώρας, να βρεθεί το εμπορικό ισοζύγιο σε γιγαντιαίο έλλειμμα και η Ελλάδα να βυθισθεί στις τελευταίες θέσεις της παραγωγικότητας των χωρών του Ο.Ο.Σ.Α.

- Μηχανισμοί διαφθοράς κυριάρχησαν στο δημόσιο τομέα και στις Δ.Ε.Κ.Ο., εξυπηρετώντας ατομικά και κομματικά συμφέροντα, με αποτέλεσμα να προκαλέσουν βαριά οικονομική ζημία σε αυτούς, η οποία επιβαρύνει πλέον το σύνολο του πληθυσμού.

- Τα κόμματα εξουσίας διογκώσανε σε τρομακτικό βαθμό το δημόσιο τομέα, τον οποίο ταυτοχρόνως, χρησιμοποιήσανε για τη διεκπεραίωση των κομματικών τους στόχων & επιδιώξεων, με αποτέλεσμα να τον βυθίσουν στη διαφθορά, την αναποτελεσματικότητα και την ανύπαρκτη παραγωγικότητα. Προσπάθησαν και σχεδόν πέτυχαν να καταστήσουν τους έλληνες πολίτες συνενόχους για τη δική τους διαφθορά!

- Με όπλο την υπερκατανάλωση, η οποία στηριζότανε σε εκτεταμένο δανεισμό -δημόσιο & ιδιωτικό- και στη σπατάλη των αποταμιεύσεων που είχαν συσσωρεύσει οι προηγούμενες γενεές και την πολιτισμική φθήνεια ενός καταρρέοντος εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο υποκατέστησε η τηλεοπτική αθλιότητα των πάσης φύσεως realities, η ελληνική κοινωνία βυθίσθηκε στον εφησυχασμό, στον ατομισμό, στην άγνοια και στην αδιαφορία. Σε οποιαδήποτε χώρα που σέβεται τον εαυτό της, η δήλωση-παραδοχή του πρωθυπουργού «περί απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας» θα είχε προκαλέσει πραγματική επανάσταση και η κυβέρνηση θα είχε καταρρεύσει και μαζί της όλο το πολιτικό σύστημα. Στη χώρα μας σχεδόν θεωρήθηκε φυσιολογική! Δυστυχώς...

Τα αναγγελθέντα μέτρα, ακόμη και αν δεχθούμε ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση, θα αποδειχθούν ατελέσφορα -ίσως και καταστροφικά-

διότι δεν συνοδεύονται από:

1. Μέτρα για την ριζική & πλήρη ανατροπή των δομών που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση.

2. Ένα πλήρες, ολοκληρωμένο & αξιόπιστο αναπτυξιακό σχέδιο, επανεκκίνησης της οικονομίας.

Η επιστροφή στη βασική αρχή της οικονομίας ότι "μόνο η παραγωγή προϊόντος/υπηρεσίας δημιουργεί πλούτο" πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητή και ξεκάθαρη στον τελευταίο Έλληνα.

Η ευθύνη των κυβερνήσεων είναι να προτείνουν, να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν σχέδια που δημιουργούν πλούτο & ταυτοχρόνως -και απαραιτήτως- να εγγυώνται την κοινωνική αλληλεγγύη μέσω της αναδιανομής του.