-    Έχει συνταχθεί με προχειρότητα χωρίς στοιχεία και χωρίς προηγούμενη επεξεργασία & εκτίμηση των πολλαπλών διαστάσεων των προβλημάτων, τα οποία  απορρέουν από την –πιθανή- εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου.
-    Θέτει μόνο τυπικές προϋποθέσεις, δηλαδή την γέννηση στην Ελλάδα και την παρακολούθηση μόλις 3 ετών στοιχειώδους εκπαιδεύσεως, και δεν προβλέπει κανένα ουσιαστικό κριτήριο για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας από τέκνα μεταναστών.
-    Είναι αντισυνταγματικό διότι η διάταξη περί χορηγήσεως δικαιώματος ψήφου σε μετανάστες για τις δημοτικές εκλογές παραβιάζει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, η οποία αποτελεί θεμέλιο του πολιτεύματος. Το Σύνταγμα χορηγεί αποκλειστικώς σε Έλληνες πολίτες τα δικαιώματα εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
-    Είναι αναιτιολόγητο καθώς τα ανθρώπινα και τα όποια αστικά δικαιώματα των μεταναστών προστατεύτονται αυτομάτως από το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις, τις οποίες έχει υπογράψει και εφαρμόζει η χώρα μας και όχι από την αλόγιστη και μαζική παροχή ελληνικής ιθαγένειας,
-    Είναι άκαιρο διότι προτείνεται σε μια εποχή κατά την οποία η χώρα μας συνεχίζει να δέχεται την “επίθεση” της λαθρομετανάστευσης.
Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ θεωρούν πως οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια έχει ως απαράβατη & αυτονόητη προϋπόθεση την λήψη άμεσων & αποτελεσματικών μέτρων για την διακοπή του παράνομου μεταναστευτικού ρεύματος προς τη χώρα -μέσω των ανατολικών της συνόρων- και την αναστροφή του. Περαιτέρω και με σκοπό την ρύθμιση της παρουσίας των μεταναστών στη χώρα μας, απαιτείται:
-    Η άμεση διεξαγωγή από τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες (Ε.Σ.Υ.Ε. σε συνεργασία με τις υπηρεσίες ασφαλείας και το Υπουργείο Εσωτερικών) συστηματικής & υπεύθυνης καταγραφής, με ειδικό απογραφικό δελτίο, όλων των μεταναστών νομίμων και μη, οι οποίοι ευρίσκονται στην Ελλάδα
-    Την ανάλυση και αξιολόγηση των ευρημάτων της απογραφής αυτής από ειδική επιτροπή, την οποία θα ορίσει το κοινοβούλιο.
-    Την εκπόνηση σχεδίου νόμου με ολοκληρωμένη πρόταση για τη λύση του θέματος, βασική αρχή της οποίας πρέπει να είναι αφ’ ενός η -αντικειμενική- δυνατότητα της ελληνικής κοινωνίας να ενσωματώσει τους διαφόρων προελεύσεων μετανάστες και αφ’ ετέρου η δυνατότητα αυτών να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία κατά τρόπο που να μην παράγει πολιτισμικές συγκρούσεις και μεινοτικά ζητήματα.
Τέλος, οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση είναι άκαιρη και αντιδεοντολογική πριν η ίδια η ελληνική κοινωνία, μέσα από ένα συγκροτημένο δημόσιο διάλογο χωρίς πιεστικές χρονικές προθεσμίες, αποφασίσει ποιές είναι οι ουσιαστικές -εκτός των τυπικών- προϋποθέσεις για την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας. Οι εκατέρωθεν κραυγές και αλληλοκατηγορίες αποτελούν μόνο το προκάλυμμα πολιτικών σκοπιμοτήτων και καμμία σχέση δεν έχουν με την ουσία του θέματος και τις ανάγκες & προτεραιότητες της ελληνικής κοινωνίας.
Εφ’ όσον, όπως διαφαίνεται, η κυβέρνηση επιμείνει στην προτεινόμενη ρύθμιση, οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ θεωρούν ότι, για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, όπως η απόδοση πολιτικών δικαιωμάτων -η οποία επ’ ουδενί σχετίζεται και συνδέεται με τα ατομικά & ανθρώπινα διξαιώματα- μόνον οι ίδιοι οι Έλληνες πολίτες μπορούν να αποφασίσουν με την διαδικασία του δημοψηφίσματος.
Το Γραφείο Τύπου: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Πληροφορίες: Θεόδωρος Ορέστης Σκαπινάκης, τηλ. 6978707383."

Σήμερα, η υπ' αριθμόν 350/2011 απόφαση του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας έρχεται να δικαιώσει απόλυτα εκείνη την θέση των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ενσωματώνοντας στο σκεπτικό της τα ίδια βασικά επιχειρήματα που είχαμε εκφράσει με σαφήνεια από τις αρχές τους έτους. Παραθέτουμε τα επίμαχα χωρία της αποφάσεως:

"[...]Τέλος, ο επίμαχος νόμος 3838/2010 (Α΄ 49) προβλέπει στο άρθρο 1 ότι στον ν 3284/2004 (Α΄ 217 – «Κώδικας Ελληνικής Ιθαγενείας») προστίθεται ένα νέο άρθρο (το 1Α), με το οποίο εισάγεται ένας νέος τρόπος κτήσεως της ελληνικής ιθαγενείας με τη γέννηση του αλλοδαπού στην Ελλάδα ή τη φοίτηση σε ελληνικό σχολείο και τη σχετική δήλωση των γονέων του ή του ιδίου. Με τις διατάξεις αυτές εισήχθη νέος τρόπος αποκτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας, αφορών, δυνάμει, μεγάλο αριθμό αλλοδαπών (αθρόα πολιτογράφηση) χωρίς τούτο να συνάπτεται προς εκπλήρωση διεθνούς υποχρεώσεως της χώρας. Η πολιτογράφηση αυτή γίνεται με βάση αμιγώς τυπικές προϋποθέσεις (χρόνος «νόμιμης» διαμονής του αιτούντος αλλοδαπού ή της οικογένειάς του, φοίτηση σε ελληνικό σχολείο επί ορισμένο χρόνο, ανυπαρξία καταδίκης για ορισμένα σοβαρά ποινικά αδικήματα), χωρίς εξατομικευμένη κρίση περί της συνδρομής της ουσιαστικής προϋποθέσεως του δεσμού προς το ελληνικό έθνος του αιτούντος την πολιτογράφηση αλλοδαπού, δηλαδή την εκ μέρους του εθελούσια αποδοχή των αξιών που συνάπτονται προς τον ελληνισμό και την εντεύθεν απόκτηση ελληνικής εθνικής συνειδήσεως. Οι ρυθμίσεις, ωστόσο, αυτές εις του ν. 3838/2010 αντίκεινται στις μνημονευθείσες συνταγματικές διατάξεις, εφόσον δεν προβλέπεται με αυτές διαδικασία για τη διαπίστωση από διοικητικά όργανα της συνδρομής, in concreto, της ουσιαστικής προϋποθέσεως γνήσιου δεσμού των αλλοδαπών προς το ελληνικό έθνος ενώ και η τιθέμενη τυπική προϋπόθεση της «νόμιμης διαμονής» έχει αναιρεθεί κατά το απώτερο και το πρόσφατο παρελθόν με εξαιρετικές διατάξεις, ούτως ώστε να καθίσταται αδύνατη η διάγνωση της συνδρομής έστω και αυτής της προϋποθέσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση, οι προβλεπόμενες από διατάξεις του ν. 3838/2010 προϋποθέσεις απονομής της ελληνικής ιθαγένειας, ήτοι αφ’ ενός μεν η γέννηση στην Ελλάδα τέκνου από αλλοδαπούς γονείς που διαμένουν νόμιμα και μόνιμα στη χώρα επί πέντε τουλάχιστον έτη και αφ’ ετέρου η επιτυχής παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα από τέκνο αλλοδαπών που κατοικεί νόμιμα και μόνιμα στη χώρα αντίκεινται στην διάταξη του άρθρου 4 παρ. 3 εδ. α΄ του Συντάγματος ερμηνευόμενου υπό το φώς του άρθρου 1 παρ. 3 αυτού, αφού οι τιθέμενες από το νομοθέτη ως άνω προϋποθέσεις απονομής της ελληνικής ιθαγένειας δύνανται να οδηγήσουν σε αναίρεση του κατοχυρωμένου από το Σύνταγμα εθνικού χαρακτήρα του Κράτους, δεν διασφαλίζουν δε άνευ ετέρου την ένταξη των πληρούντων τις ανωτέρω προϋποθέσεις ατόμων στην ελληνική κοινωνία. Άλλωστε, η ιδιότητα της ελληνικής ιθαγενείας, στην περίπτωση που αυτή απονέμεται αθρόως πρέπει να αποτελεί το τελικό στάδιο της ενσωματώσεως των αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία και όχι το μέσο για την ενσωμάτωση στην ελληνική κοινωνία αλλοδαπών μη εχόντων εισέτι αποκτήσει την ελληνική συνείδηση.

Εξ άλλου, ένας Πάρεδρος υποστήριξε την άποψη ότι ναι μεν η διάταξη του άρθρου 4 παρ. 3 εδ. α΄ του Συντάγματος, η οποία αναθέτει στον κοινό νομοθέτη τον καθορισμό των προσόντων του πολίτη, παρέχεται στον νομοθέτη ευρεία εξουσία καθορισμού των όρων και προϋποθέσεων κτήσεως της ιθαγένειας, ούτε, όμως, κατά το Σύνταγμα ούτε κατά το διεθνές δίκαιο νοείται η αρμοδιότητα αυτή του νομοθέτη ως αυθαίρετη και απόλυτη. ΄Ορια στην άσκησή της ή και συγκεκριμένες υποχρεώσεις μπορούν να προκύπτουν από διεθνείς συμβατικές δεσμεύσεις της χώρας (όπως λόγου χάριν για τον περιορισμό των περιπτώσεων της ανιθαγένειας ή ακόμη εάν τούτο είναι αναγκαίο, για λόγους προστασίας ατομικών δικαιωμάτων), αλλά και από τις άλλες διατάξεις του Συντάγματος. Εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις για την αυτόματη κατ’ αρχήν κτήση της ελληνικής ιθαγένειας, οι οποίες εισάγονται στον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας με τον ν. 3838/2010 χωρίς να προκύπτει ότι αποτελούν εκπλήρωση διεθνούς υποχρεώσεως της χώρας, δεν είναι σύμφωνες με το άρθρο 4 παρ. 3 εδάφιο α΄ του Συντάγματος, ερμηνευόμενο υπό το φως του άρθρου 1 παρ. 3 αυτού. Και τούτο διότι ούτε μόνη η παραμονή των γονέων του στην Ελλάδα επί πενταετία ούτε η επιτυχής παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα διασφαλίζουν άνευ ετέρου την ένταξη του ενδιαφερομένου στην ελληνική κοινωνία ως φορέα των αξιών του Ελληνικού έθνους, όπως καταρχήν επιβάλλεται, κατά τις ως άνω συνταγματικές διατάξεις, προκειμένου περί της θεσπίσεως γενικών όρων και προϋποθέσεων κτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας.

Περαιτέρω, με την ίδια ως άνω απόφαση έγιναν δεκτά και τα εξής: Από τον συνδυασμό των άρθρων 1 παρ. 2 και 3, 52 και 102 παρ. 2 του Συντάγματος προκύπτει ότι οι εκλογές για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως έχουν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα εν όψει των αρμοδιοτήτων που ασκούν οι οργανισμοί αυτοί, αλλά και διότι η εκλογή αυτή ανάγεται στην πολιτική ζωή της Χώρας γενικώς. Εξ άλλου, η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοικήσεως αποτελεί λειτούργημα απαραίτητο για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας, ως τοιαύτης νοουμένης της ασκουμένης από τον λαό ως εκλογικό σώμα απαρτιζόμενο μόνο από τους έχοντες δικαίωμα ψήφου Έλληνες πολίτες. Συνεπώς, τόσο η άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν, όσο και η άσκηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές αυτές επιφυλάσσεται μόνον στους Έλληνες πολίτες και δεν μπορεί να επεκταθεί και στους μη έχοντες την ιδιότητα αυτή χωρίς αναθεώρηση της σχετικής διατάξεως του Συντάγματος. Συνεπώς, οι ρυθμίσεις των άρθρων 14 έως 21 του ν. 3838/2010, με τις οποίες απονέμεται σε αλλοδαπούς, υπηκόους τρίτων χωρών, το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στις εκλογές της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι ανίσχυρες ως αντίθετες προς τα άρθρα 1 παρ 2 και 3, 52 και 102 παρ. 2 του Συντάγματος. [...]"

Δυστυχώς, την έκδοση της ως άνω απόφασης ακολούθησαν άθλια δημοσιεύματα των κομματικών φυλλάδων της κυβέρνησης, καθώς και στρατευμένες αρθρογραφίες γνωστών κονδυλοφόρων του συστήματος σε διατεταγμένη υπηρεσία, επαληθεύοντας την δύναμη του καθεστώτος φαυλοκρατίας, στην οποία τα κόμματα εξουσίας έχουν καταδικάσει τον ελληνικό λαό τις τελευταίες δεκαετίες. Σε απάντηση δε αυτής της εκστρατείας σπίλωσης και κατασυκοφάντησης των έντιμων δικαστών του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ καταδικάζουν τα δημοσιεύματα που θίγουν την νομική κατάρτιση και την εν γένει υπόληψή τους και δηλώνουν ότι θα σταθούν, όπως πάντα, προστάτες της ανεξαρτησίας της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν για μία ακόμη φορά ότι η Κυβέρνηση θέλησε να νοθεύσει την λαϊκή βούληση, προκειμένου να παρατείνει την διαμονή των μελών της στην κερδοφόρο νομή της εξουσίας. Για να επιτύχει τους ιδιοτελείς σκοπούς της έφθασε, όπως περίτρανα απεδείχθη, να υπονομεύσει ακόμη και τα θεμέλια του ελληνικού Λαού. Ο τόπος έχει  ολοφάνερα αδήριτη ανάγκη από μια ριζική πολιτική μεταρρύθμιση, προκειμένου να αποτινάξει τα επικίνδυνα βαρίδια της Μεταπολίτευσης και να προχωρήσει προς ένα φωτεινό και αισιόδοξο μέλλον. Οι  γενικές αρχές και οι ειδικότερες κατευθύνσεις της μεταρρύθμισης αυτής αναπτύσσονται αναλυτικά στην πολιτική μας πλατφόρμα και ζητούμε από όλους εσάς να απαιτήσετε την εφαρμογή της τόσο με την ψήφο όσο και με την δράση σας.